a A

Wat?

Er kan een onderscheid gemaakt worden tussen het behandelen van een articulatiestoornis en het optimaliseren van de articulatie.

We spreken over een (fonetische) articulatiestoornis wanneer klanken consequent worden vervangen (substitutie), weggelaten (omissie) en/of vervormd (distorsie).
De meest voorkomende articulatiestoornissen bij volwassenen zijn:
• addentaliteit: de tong komt tegen de tanden bij /t/, /d/, /n/,/s/,…
• interdentaliteit: de tong komt tussen de tanden bij /t/, /d/, /n/,/s/,…
• een te scherpe of te slappe /s/
• onvoldoende of niet-trillende tongpunt  /r /
• onvoldoende of niet-rollende huig /R/

Daarnaast spreken we van het optimaliseren van de articulatie bij o.a.:
• een te gespannen of te slappe articulatie
• dialectinvloeden
• niet of niet correct gebruik van de assimilatieregels